Pse prindërit kanë nevojë për gjumë?

0
1824
Pse prindërit kanë nevojë për gjumë

Kur foshnjat nuk flenë, as nënat e tyre nuk e bëjnë këtë. Nënat e foshnjave me probleme të gjumit janë në rrezik më të lartë për depresionin e pas lindjes. Rreth 10-15% e nënave në SHBA raportojnë se kanë depresion gjatë vitit të parë të jetës së fëmijës së tyre (por sa shumë ka të padiagnostikuar?). Lidhja mes problemeve të gjumit të foshnjave dhe depresionit të nënës është vërtetuar studim pas studimi [10-12]. Studimet që kanë testuar në mënyrë specifike ndërhyrjet e gjumit kanë gjetur se kur një foshnje përmirëson gjumin, kështu përmirëson edhe simptomat e depresionit të nënës [13, 14].

familybed_compressed

Depresioni është i vështirë për nënat, por është gjithashtu i vështirë edhe për foshnjat. Një nënë që vuan nga depresioni nuk mund të jetë në gjendje të jetë emocionalisht në dispozicion, e ndjeshme, dhe e përgjegjshme për fëmijën e saj, ditë e natë papushim. Një meta-analizë (analiza e shumë studimeve të kombinuara) tregoi se foshnjat e nënave në depresion kishin lidhje më pak të sigurtë [15]. Nënat që vuajnë nga depresioni kanë më shumë gjasa të raportojnë probleme të sjelljes me fëmijët e tyre, veçanërisht me çështjet si: ushqimi, gjumi, durimi ndaj shpërthimeve të inatit- tantrum, dhe vështirësi gjatë ndarjes nga fëmija [16]. Foshnjat e nënave në depresion kur rriteshin kishin nivele më të larta të hormonit të stresit i quajtur kortizol në parashkollor [17] dhe një rrezik më të lartë për depresion në adoleshencë [18].

Privimi nga gjumi e vendos një nënë në rrezik për depresionin pas lindjes dhe mund të ndikojë prindërimin e saj. Natyrisht, pagjumësia ndikon në jetën tonë në mënyra të tjera të panumërta. Ajo rrit shanset e aksidenteve me makinë [19] dhe ndikon performancën në punë, martesë, ndikon në shëndet … etj etj etj.

Gjumi është i rëndësishëm për prindërit dhe fëmijët e tyre. Nëse dyshja nënë-fëmijë është duke vuajtur nga pagjumësia, pasojat janë serioze. Këtë nuk e them për të nxitur trajnimin e gjumit ose ndonjë lloj tjetër të praktikave të gjumit në veçanti. Unë thjesht mendoj se ne duhet të pranojmë se nuk është gjithmonë e mjaftueshme që t’i tregojmë një prindi që vuan për gjumë që të durojë edhe për një muaj, 1vit ose 2 a më shumë. Prindërit në nevojë duan zgjidhje.

Por prisni! Ndoshta ne thjesht duhet të rregullojmë qëndrimet tona dhe pritshmëritë rreth gjumit të foshnjave. Ndoshta është vetëm kultura jonë moderne perëndimore që ka problem. Është krejtësisht normale që një i porsalindur të zgjohet çdo dy orë gjatë natës, dhe kjo është jetike që prindërit ta dinë dhe të jenë të përgjegjshëm ndaj nevojave të fëmijës së tyre. Por, çfarë nëse bebja 9-muajshe zgjohet dhe ka nevojë për vëmendjen tonë çdo dy orë, natë pas nate? A është vetëm kultura perëndimore që e percepton këtë si problem?

bb-3Për t’iu përgjigjur këtyre pyetjeve, Dr. Jodi Mindell i Spitalit të Fëmijëve në Filadelfia dhe kolegët nga e gjithë bota pyetën prindërit e mbi 29,000 foshnjave dhe vogëlushëve (0-3 vjeç) nga 17 vende të botës që të plotësonin një pyetësor në lidhje me gjumin e fëmijëve të tyre [20]. Ky studim zbuloi dallime goditëse ndër-kulturore, veçanërisht midis vendeve kryesisht kaukaziane dhe aziatike.

Në familjet kaukaziane, shumica e foshnjave ra në gjumë në mënyrë të pavarur dhe në shtretërit e tyre. Në familjet aziatike, bebet zakonisht ranë në gjumë me një dhuratë nga nëna, dhe bashkë-fjetja në një krevat ishte normë. Foshnjat aziatike flinin më vonë në darkë, kishin më shumë zgjime natën, dhe bënin rreth 40 minuta më pak gjumë në ditë në krahasim me foshnjat nga vendet e Kaukazit. Këto praktika gjumi janë normë në kulturat aziatike dhe prindërit aziatik ndoshta nuk i shqetësonin pediatrit e tyre ose fqinjët duke u thënë se kishin probleme me gjumin e foshnjave.

Pra, si ndjeheshin prindërit aziatik në lidhje me gjumin e fëmijëve të tyre? Interesante, 52% e prindërve në vendet kryesisht aziatike vetë-raportuan se fëmijët e tyre kishin një problem me gjumin. Në vendet kryesisht kaukaziane, 26% e prindërve kanë raportuar një problem të gjumit [21]. Pra shumë pak kaukazianë me probleme gjumi apo jo?

Unë i kam përfshirë këto të dhëna ndër-kulturore jo për të treguar se ka diçka të gabuar me metodat aziatike të gjumit ose me bashkë-fjetjen. Ajo që këto të dhëna na thonë është se, pavarësisht nga pritjet kulturore, prindërit në mbarë botën kanë probleme me gjumin. Gjumi është një nevojë universale e njeriut.

Bashkëshorti im dhe unë ramë në një kurth të përbashkët në mënyrën se si djali jonë fillojë të flinte. Plotësimi i nevojave në javët e para të lindjes degradoi në një keqmenaxhim të situatave të gjumit derisa fëmija ynë nisi luftën me gjumin. Ne mund të kishim dremitje me vetëm 10 minuta për 4-5 herë në ditë, krahasuar me 4 dremitje me të paktën 1,5 orë gjumë secila, që i nevojiteshin djalit tonë. Nata ishte përpjekje pa fund. Si lidhje gjumi çuçu/beberoni fals, mua si nënë më duhej t’ia rivendosja çuçun djalit çdo 10 min që ajo i binte nga goja dhe ai qante pa pushim. Në ishim të lodhur, të frustuar dhe jo në performacën tonë më të mirë si prindër. Derisa unë thashë: STOP. Më duhet një zgjidhje urgjente. Dhe fatmirësisht e gjeta. Që prej 17 muajsh djali im fle totalisht i pavarur dhe plotëson çdo kërkesë të nevojshme për gjumë sipas moshës. Ne gjithashtu kemi më shumë kohë për veten dhe të çlodhemi pas një ditë të ngrakuar. E them me bindjen më të plotë se Trajnimi I Gjumit të djalit tim ka qënë një nga vendimet më të mrekullueshme të jetës sime, pasi jam në gjendje që në çdo moment të ditës t’i përgjigjem e qeshur fëmijës tim.

Kur prindërit kërkojnë këshilla për gjumin e fëmijëve të tyre, duke pranuar se çfarë ata po bëjnë nuk po funksionon, unë mendoj se ne kemi nevojë për të bërë atë thirrje serioze për ndihmë. Në vend të kësaj, unë shoh shumë nëna të përgjigjen:

  • “Edhe kjo do të kalojë. Një ditë ju do t’iu mungojnë këto netë të ëmbla me fëmijën tuaj. “
  • “Thjesht fli kur fëmija fle. Lini enët pa larë, dhe merrni një sy gjumë. “
  • “Kërkoni ndihmë. Gjej dikë që të mbajë fëmijën, ndërsa ju të flini pak gjumë. “

Mos ma merrni për keq – e gjithë kjo është këshillë e mirë, sidomos gjatë muajve të parë të të qenit prind, por kjo nuk do të ndihmojë asnjë familje që ka muaj e cila vuan nga pagjumësia. Në përvojën time, askush – pa marrë parasysh se sa mik apo të afërm ta kesh – nuk është i gatshëm të qëndrojë gjithë natën me fëmijën tuaj, përveç nëse ju i paguani ata për ta bërë këtë. Ndaj një plan veprimi për zgjidhjen e problemit do të ishte shumë më ndihmues se disa këshilla në një kafene të cilat nuk të zgjidhin asgjë.

Lufta për gjumë është një shqetësim legjitim, dhe ky është konteksti mbi të cilin janë zhvilluar metodat e trajnimit të gjumit. Prindërit nuk e kërkojnë trajnimin e gjumit, sepse ata janë përtacë, të pandjeshëm, ose për shkak se ata mendojnë se foshnjat duhet të shihen dhe jo të dëgjohen. Ata i drejtohen trajnimit për shkak se ata dhe fëmijët e tyre kanë nevojë për më shumë gjumë, dhe se ata e pranojnë se mungesa e gjumit mund të jetë një taksë e rëndë për t’u paguar në shëndetin e familjes së tyre.

Për ata që po tundohen për të gjykuar, ju lutem mos e harroni këtë.

ticiana-kushi-cbecertifikimetREFERENCAT.

  1. Tarullo, A.R., P.D. Balsam, and W.P. Fifer. Sleep and Infant Learning. Infant Child Dev. 20(1): p. 35-46. 2011.
  2. Scher, A. Infant sleep at 10 months of age as a window to cognitive development. Early Hum Dev. 81(3): p. 289-92. 2005.
  3. Gomez, R.L., R.R. Bootzin, and L. Nadel. Naps promote abstraction in language-learning infants. Psychol Sci. 17(8): p. 670-4. 2006.
  4. Hupbach, A., R.L. Gomez, R.R. Bootzin, and L. Nadel. Nap-dependent learning in infants. Dev Sci. 12(6): p. 1007-12. 2009.
  5. Spruyt, K., R.J. Aitken, K. So, M. Charlton, T.M. Adamson, and R.S. Horne. Relationship between sleep/wake patterns, temperament and overall development in term infants over the first year of life. Early Hum Dev. 84(5): p. 289-96. 2008.
  6. Ross, C.N. and K.H. Karraker. Effects of fatigue on infant emotional reactivity and regulation. Infant Mental Health Journal. 20(4): p. 410-428. 1999.
  7. Mindell, J.A., B. Kuhn, D.S. Lewin, L.J. Meltzer, and A. Sadeh. Behavioral treatment of bedtime problems and night wakings in infants and young children. Sleep. 29(10): p. 1263-76. 2006.
  8. Tikotzky, L., D.E.M. G, J. Har-Toov, S. Dollberg, Y. Bar-Haim, and A. Sadeh. Sleep and physical growth in infants during the first 6 months. J Sleep Res. 19(1 Pt 1): p. 103-10. 2010.
  9. Taveras, E.M., S.L. Rifas-Shiman, E. Oken, E.P. Gunderson, and M.W. Gillman. Short sleep duration in infancy and risk of childhood overweight. Arch Pediatr Adolesc Med. 162(4): p. 305-11. 2008.
  10. Wake, M., E. Morton-Allen, Z. Poulakis, H. Hiscock, S. Gallagher, and F. Oberklaid. Prevalence, stability, and outcomes of cry-fuss and sleep problems in the first 2 years of life: prospective community-based study. Pediatrics. 117(3): p. 836-42. 2006.
  11. Martin, J., H. Hiscock, P. Hardy, B. Davey, and M. Wake. Adverse associations of infant and child sleep problems and parent health: an Australian population study. Pediatrics. 119(5): p. 947-55. 2007.
  12. Bayer, J.K., H. Hiscock, A. Hampton, and M. Wake. Sleep problems in young infants and maternal mental and physical health. J Paediatr Child Health. 43(1-2): p. 66-73. 2007.
  13. Hiscock, H., J. Bayer, L. Gold, A. Hampton, O.C. Ukoumunne, and M. Wake. Improving infant sleep and maternal mental health: a cluster randomised trial. Arch Dis Child. 92(11): p. 952-8. 2007.
  14. Hiscock, H. and M. Wake. Randomised controlled trial of behavioural infant sleep intervention to improve infant sleep and maternal mood. BMJ. 324(7345): p. 1062-5. 2002.
  15. Martins, C. and E.A. Gaffan. Effects of early maternal depression on patterns of infant-mother attachment: a meta-analytic investigation. J Child Psychol Psychiatry. 41(6): p. 737-46. 2000.
  16. Murray, L. and P. Cooper. Effects of postnatal depression on infant development. Arch Dis Child. 77(2): p. 99-101. 1997.
  17. Essex, M.J., M.H. Klein, E. Cho, and N.H. Kalin. Maternal stress beginning in infancy may sensitize children to later stress exposure: effects on cortisol and behavior. Biol Psychiatry. 52(8): p. 776-84. 2002.
  18. Murray, L., A. Arteche, P. Fearon, S. Halligan, I. Goodyer, and P. Cooper. Maternal postnatal depression and the development of depression in offspring up to 16 years of age. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 50(5): p. 460-70. 2011.
  19. Connor, J., R. Norton, S. Ameratunga, E. Robinson, I. Civil, R. Dunn, J. Bailey, and R. Jackson. Driver sleepiness and risk of serious injury to car occupants: population based case control study. BMJ. 324(7346): p. 1125. 2002.
  20. Mindell, J.A., A. Sadeh, B. Wiegand, T.H. How, and D.Y. Goh. Cross-cultural differences in infant and toddler sleep. Sleep Med. 11(3): p. 274-80. 2010.
  21. Sadeh, A., J. Mindell, and L. Rivera. “My child has a sleep problem”: a cross-cultural comparison of parental definitions. Sleep Med. 12(5): p. 478-82. 2011.